من اندر ديار هند اندر ميان ناجنسان گرفتار مانده » . وفات هجويرى : تاريخ وفات اين مرد بزرگ ( همچون ولادتش ) معلوم نيست ، شيخ فريد الدين عطار عارف و شاعر بزرگ قرن هشتم كه مطالب زيادى از كتاب گرانقدر كشف المحجوب را با مختصر تغييرى در تذكرة الاولياء آورده است ، ضمن شرح حال ابن عطا و ابو حنيفه ، تنها به ذكر نام او كفايت كرده است . عبد الرحمن جامى از شعرا و نويسندگان بنام قرن نهم در نفحات الانس ، شرح حال او را بدون قيد تاريخ ولادت و وفات بيان كرده است . خواجه محمد پارسا در فصل الخطاب ، از هجويرى با تعظيم و تكريم قابل توجهى ياد كرده اما دربارهء ولادت و مرگ او چيزى ننوشته است . داراشكوه در كتاب سفينة الأولياء ، سال مرگ هجويرى را 456 و به قولى 464 قيد كرده است . پاره‌اى از مآخذ ديگر او را متوفى به سال 465 دانسته‌اند . نيكلسون كه كشف المحجوب را بر اساس طبع 1903 لاهور ، به انگليسى ترجمه كرده در مقدمهء مفصل هشتاد صفحه‌اى خود تاريخ وفات مؤلف را بين سالهاى 465 و 469 و يا بعد از سال 469 نوشته است .